*tijd voor meer*

Haaidie iedereen, wees alweder welkomgeheten op mijn fantastische verrijkende blog! Er gebeurt hier zoveel op een week dat een mens er tegenop zou beginnen zien om zijn blog aan te vullen, niet wetende waar eerst te beginnen!...Maar mijn dappere zelve stort zich vanzelfsprekend weer vol overgave in dit avontuur van verslaggeving, heet van de naald.

Aangezien de chronologische tijdlijn in mijn hoofd het de helft van de tijd (of misschien wel driekwart) laat afweten, begin ik gewoon met het eerste dat uit alle belevenissen in mn hoofd opduikt en dat is onze eerste salsa-avond! Vorige week ergens hebben enkele Spaanse vrienden (alle eer gaat naar Valérie, want zij heeft hen met haar sociale vaardigheden opgeduikeld in één of ander bushok) ons meegetroond naar een echte salsabar! Met wazige dirty dancingbeelden van een onstuimig dansende Katey en Javier in het achterhoofd trokken we deze bar binnen (6euro inkom, maar met de lekkerste mojito ooit inbegrepen) en dronken we een beetje onwennig, maar geheel in the mood ons drankje, lichtjes met de heupen wiegend, maar nog niet om te zeggen van zie ze gaan... Maar met een beetje rum in het lijf doet een mens al eens wat zotter zodat Valérie en ik onze ingestudeerde pasjes (dankjewel hogescholen gent voor de goedkope salsalessen, ze hebben me gered die avond!) tentoon begonnen te spreiden en vanaf dan was het hek van de dam!... Een paar uur lang gaven we het beste van onszelf en kregen we gratis lessen van onze dansende medemensen (die al salsa'end geboren leken) en hebben we het er toch nog zuiders en vooral heerlijk vanaf gebracht!

Ik bedenk nu net dat ik ook nog nooit iets deftigs over mijn kotgenoten Jenny McGhee en Duncan Wood gezegd heb! En dat is een schande, want met hen heb ik ook al enkele onvergetelijk gezellige avonden beleefd. Sinds een paar weken is hier in de C/Luís Montoto 50, 2D een nieuw concept ontstaan, namelijk 'briochenight'. Dit houdt zoveel in als warme chocolademelk, een pak goedkoop briochebrood uit den Día, leuk gezelschap en een koudere Sevillaanse nacht. Tot nu toe dronken we enkel chocolademelk 'uit pakskes', maar aangezien ik nog chocolade had liggen (zoals het een ware Belgische betaamt), vond ik het een beter idee om die gewoon te gebruiken, nogal vanzelfsprekend en ook eigenlijk té banaal om te vermelden, maar dat is buiten de Schotten gerekend! Zij vonden dit namelijk echt exotisch en o zo European en Belgian en waren volledig door het dolle heen na de heerlijk volle smaak van zelfgemaakte chocomelk dat ze stante pede fan zijn geworden van het Belgenvolk (vooral ook nadat ze ontdekt hadden dat De Waele een Belgische familienaam is en soulwax dus ook uit ons landje komt)... Dit allemaal dus om te zeggen dat het nogal sloebers zijn die Schotten, maar dat ze mijn Sevilla-avontuur nog een extra leuk tintje geven...

Voor de rest zijn we ook voor de eerste keer naar de Carbonería gegaan, dé flamencobar van Sevilla, vooral bekend onder de studenten wegens gratis voorstellen en vrij goedkope drank, maar ook onder de Spanjaarden gewaardeerd, wegens mooie shows en leuke ligging. Dus bezoek, bereid jullie maar al voor op een gezellig avondje flamenco met liters heerlijk goedkope sangría!
Ook Triana kent ondertussen geen geheimen meer voor het zootje Belgen dat hier studeert, dankzij gids Marieke en haar boekje! Zij en Jan (2 studenten VETO van Lessius Antwerpen) wonen in Triana en namen ons deze week (samen met nog 2 andere Lessius'ers) mee op sleeptouw door deze gezellige buurt langs de rivier. We sloten deze leuke dag af op het zalige dakterras van Jan met te veel drank en veel gezelligheid.

Ook de UPO (Universidad Pablo de Olavide) is ondertussen al een vaste waarde geworden in ons leven. Ondanks dat ze ons blijft verbazen met wilde paarden en katten en honden in de gangen, in de parkjes en op de veldjes errond, voelen we er ons steeds meer thuis. Maandag, dinsdag en woensdag hebben we heel lastige dagen (die dagen verblijven we gemiddeld 10uur op de univ), maar donderdag hebben we (voorlopig) geen les en vrijdag ook maar 2 blokken van een uur ofzo, dus dat valt wel mee. Behalve 'organizaciones internacionales' (recht) en 'informática aplicada a la traducción' (leren werken met vertaalcomputers), zijn de lessen zelf meestal interessant en leuk (vooral 'historia y cultura de América Latina contemporánea' blijft mijn favoriet). Voorlopig hebben we wel nog geen lessen informática gehad en het is nog maar de vraag wanneer ze gaan starten... Want als je denkt dat Hogent een ramp is in organisatie, kom dan maar eens naar de UPO! Echt praktisch zijn ze hier niet aangelegd, maar sociaal en vriendelijk des te meer! We hebben ondertussen ook ons learning agreement naar België opgestuurd en dat is volledig goedgekeurd! Een vreugdedansje was dan ook gepast:p!

Voila, ik ga het misschien best hierbij laten... Ik ben nog honderdeneen dingen vergeten zeggen, maar zoals altijd zullen die mij na het opslaan van dit bericht pas te binnen schieten en een mens kan niet blijven schrijven me dunkt (ode aan Vervaeke, voor de STC'ers onder ons)... Ik heb gehoord dat het in België ook al mooi herfstweer is geweest, dus ik zou zeggen: geniet er nog van!! En bij slecht weer ook (kleine tip: neem een briochebrood, een stuk chocolade,een koppel Schotten,...)!

Altijd aan jullie denkend,
Lies.

Ariko doet haar ding

Vandaag ben ik niet van plan een heel verslag te schrijven (het is namelijk nog niet zo lang geleden dat ik er één schreef), maar ik wou jullie toch even laten meegenieten van dit filmpje! Ik ben maandagavond naar een flamencovoorstellling gaan kijken van mijn Japanse kotgenote Ariko en ik was danig onder de indruk! Op film is het jammer genoeg absoluut niet hetzelfde als live (want ik had echt kippenvel op m'n armen van de mooiheid!), maar het is beter dan niets. Ik zou zeggen: zet je schrap, beeld je in dat je in een donkere club-achtige bar staat, er voor je een podium is met 2 gitaristen en 3 zangers in de schijnwerpers en dat er na enkele minuten een Japanse flamencodanseres in een prachtig kleed het podium op komt geschreden...Zachtjes begint ze met haar voeten te trappelen en dan doet ze dit...¡Disfrútalo!
x, Lies.

un poco de todo

Haaidiehoow mn fans van het eerste uur (want waarschijnlijk slagen alleen zij erin om elke keer mijn blog te lezen:p (verondersteld dat ik fans heb:p)),

We zijn hier nu bijna 3 weken en het lijkt alsof het al 3 maand is! En nee, niet uit verveling, integendeel, uit allerpuurste tofheid:)!! Je moet namelijk weten dat een dag hier ongeveer dubbel zo lang duurt dan in België! We staan op op hetzelfde uur (toch als we les hebben:p...of als we zoals vandaag voor dag en dauw naar de gestolenfietsenmarkt willen), maar gaan pas slapen op het Spaanse uur (dus voor 1u lig je zeker niet in je bed). Dus je kan wel nagaan wat er niet allemaal mogelijk is in zo'n tijdspanne:

Naar de les gaan, superhilarische momenten beleven tijdens de lessen (volop discussiëren met de prof is hier een must,naar buiten gaan midden in de les om je telefoon op te nemen is vanzelfsprekend en zoveel mogelijk chaos creëeren, is de normaalste zaak van de wereld), de bus terug nemen, verdwalen in de stad (mijn lievelingsbezigheid), de feria de las naciones bezoeken en er vooral veel te lang blijven hangen en veel te veel dingen kopen en veel te veel lekker eten eten, gezellige avonden keuvelen met je kotgenoten op je gezellige kot en tinto drinken...

Om maar te zwijgen over de andere leuke activiteiten die ons hier te beurt vallen (om één of andere bizarre reden gaat mijn nederlands taalgebruik er met rasse schreden op vooruit... in mijn dromen:p):

travestietenshows bekijken in de gaybars, botellon houden in een piepkleine auto, Erasmusfeestjes bezoeken en je vooral heel hard laten gaan (soms te hard, eh Valérie:p), met de bus de Ikea gaan opzoeken en zelfs dan zo hard genieten van het uitzicht en de omgeving dat je honderd haltes te ver doorhebt dat je een uur eerder had moeten uitstappen, de Ikea uiteindelijk toch bereiken en hem helemaal willen leegkopen, dat dan toch maar niet doen omwille van te weinig geld op zak (en voor een keer naar je hersens te luisteren die je influisteren dat je heel die bazar niet mee terug naar België krijgt, hoe je het ook draait of keert, en dat dat ontzettend zonde zou zijn), genieten in het kwadraat op de Plaza de España en in het park ernaast, mensen ontmoeten, bij hen blijven hangen op de Alameda en een verschrikkelijk koude, maar o zo gezellige avond met hen doorbrengen,...

Te veel dus om op te noemen en vooral te veel belevingen, sensaties, gevoelens en indrukken om ook nog maar een minideeltje ervan op een blog te kunnen weergeven...Helaas voor jullie heb ik dit toch weer geprobeerd:p...

Ik hoop gewoon dat jullie op deze manier toch een heeeeeel klein beetje kunnen meemaken wat ik nu meemaak, want het is gewoon te mooi en leuk om het niet te delen (en als ik het opschrijf, wordt het allemaal iets realistischer en kan ik het beter vatten...Dus deze blog is eigenlijk een puur egoïstische aangelegenheid:p).

Dag sloebers, tot de volgende en hou jullie haaks!! Ik denk aan jullie (echt waar!).

x, Lies.