En hier zijn we weer! Nog niet zo lang geleden, maar er moeten mij eventjes 2 spannende (in mijn wereld dan natuurlijk, dus niet heus) gebeurtenissen van het hart en welk medium is daar beter voor geschikt dan het blogconcept?! Ah, geen enkel, ik dacht het ook!

Dus, "spannend" feit 1:

vorige zaterdag zijn Valérie (ja ik weet het, weeral zij, maar wij hebben nu eenmaal dezelfde leuke (:p) ideeën en voeren die dan ook op hetzelfde moment uit, aangezien met twee nog steeds leuker is dan alleen en dat 'spaanspraten' op den duur ook achterhaald is:p) en ik Córdoba onveilig gaan maken (voor zover 2 doodbrave chicas een onbekende stad die ze met een pietepeuterig plannetje moeten ontdekken onveilig kunnen maken)! Het was weeral ten zeerste de moeite! We gingen per trein en dat kostte ons maar 14 euro (ida y vuelta) en 3 uurtjes (ook ida y vuelta) van onze o zo kostbare tijd, dus dat kon er nog wel af. We hebben er een gezellig terrasje gedaan, van het uitzicht genoten, de Mezquita bezocht (een beetje te duur voor wat het is vind ik persoonlijk...Al ben ik wel blij dat ik het gezien heb, want t blijft toch een bizar fenomeen, een kathedraal in een moskee en de Moorse architectuur is toch steeds weer een juweeltje...), het Cordobaanse (geen idee of dat woord bestaat) Alcázar bezocht (ik ben er nog steeds niet uit welke tuinen ik nu boven welke verkies van beide paleizen...), veel gewandeld en ontzettend genoten van de zon die lustig ons velletje verwarmde en kleurde. Alez kom, ik was weer content!

Dan, "spannend" feit 2:

Vandaag deed ik mijn eerste presentatie volledig in het Spaans en voor een volledig Spaans publiek van een volledig Spaans werk (dat we wel in België al honderd keer hebben uitgemolken...Voor de VETO'ers onder ons: we zien hier Gertje (De Sutter) zijn vak een duzendste keer) en volledig bijgestaan door volledige Spaanse chicas! Zo'n groepswerk heeft nogal wat voeten in de aarde hier... Het begint met honderd weken op voorhand af te spreken welke boeken we gaan gebruiken als referentiewerken (daarvoor moet je hier klaarblijkelijk heel veel samenkomen, want uiteindelijk moet je toch minstens een uur per keer hebben doorgebracht op Facebook of Tuenti (de Spaanse versie), aangezien er toch íemand de boyzzz moet bekritiseren), zo breng je dus enkele weken door in een zaaltje apart in de bibliotheek en na deze vruchtbare tijd van informatie verwerken (in alle opzichten dus), wordt het misschien toch eens tijd om alles in een tekst ofzo te gieten. Aangezien jij Erasmusser bent en je superlieve (maar crazy'e) groepsleden hebt, komt het erop neer dat jij gewoon een beetje afwacht tot ze je weer contacteren om de tekst te verdelen om je stuk wat te kunnen voorbereiden...Als dat dan nog niet gebeurd is 2 dagen voor de presentatie, begin je je toch wat zorgen te maken...Je spreekt opnieuw af en uiteindelijk moet je de avond voor de presentatie verkassen naar de piso van één van de groepsleden om daar verder te werken (wegens sluitingsuur bib overschreden). Je kijkt er vooral naar een Spaanse gestoorde soap (de naam ontsnapt me even, maar het was iets Thuisachtig, aangezien ze allemaal de begintune konden meekwelen), warmt je voeten onder de tafel (jeeeetje, echt iets zalig hier in Sevilla: ze hebben hier ronde tafels in de living (gelijk een normale keukentafel) en daaronder staat een soort van verwarmingsschaal en over die tafel ligt een tafelkleed tot op de grond en dan ga je dus rond de tafel zitten en trek je het tafelkleed naar je toe en dan heb je heerlijk warm:p) en trekt om 23u huiswaarts met een onafgewerkt werk, maar je hebt tenminste toch je eigen stuk om voor te bereiden...Het ergste stuk komt dan de dag zelf...Je moet het naar voorbrengen om 16u, dus je legt de laatste hand aan het werk om 15u en laat het bundelen om 15u30. Dan rest je nog 30 min om samen met je nieuwe Spaanse maatjes ontzettend stressy de powerpoint te oefenen. Om 16u is het dan het uur van de waarheid, leg je bevend en me een rood hoofd en in een hakkelig spaans uit wat nu precies een narración no literaria is en een uurtje later ben je ervan af met een 8 op 10 en 3 gekke Spaanse 'vriendinnen' rijker! Hahaaa, wie doet me dat na:p!

Voila, dat was het weeral:p... O mijn god, ik zie hier net dat het weer een gigaverslag is geworden, het spijt me:s!! Maar echt, eens vertrokken, hou me dan maar eens tegen:s:p... ¡Perdóname!

Heel veel liefs,
Lies.

La semana pasada Bélgica se acercó un poquito...

Schattig wezen;)...

Feest in het Alcázar!

Dubbelfeest in het Alcázar (want deze keer was het onder de koepel om doen)!

Tante Lieve geniet.

La nouvelle Alonso est arrivée (in de Fnac van Sevilla)!

Trappen en bruinen geblazen!

De zon in het Alcázar...

Queridos amigos,

Ik heb precies 46 minuten om de dagen te beschrijven sinds mijn laatste blogverslag verscheen, een onmogelijke opdracht die ik toch dapper ga aannemen, niet wetend hoe het eindigen zal (maar helaas, er brandt al licht door de ramen, hoewel voor ons de wereld....vannacht heeft stilgestaan! ode aan Guus Meeuwis:p)...

Zoals je al in de titel kon lezen (steek voor de mensen die geen Spaans kunnen, het overgrote merendeel van mijn bloglezers wrs:p), is de Belgische wereld de voorbije weken eventjes mijn Sevillaanse cocon binnengetreden...Dit startte met het ongelooflijk bezoek van mijn 2 partners-in-crime-en-zotte-tijden-beleven sinds het 5e middelbaar, Katlijn en An-Katrien en eindigde met een weekendje vriendschap sinds (mijn) mensenheugenis, Lien en Sofie. Ondertussen heb ik ook nog een feeststukje van mn dierbare familie rondgeleid, tante Lieve en (nicht) Lien. Hectische tijden dus, maar het was ten zeerste de moeite waard (waarvan getuige (again) de vele foto's)!
We hebben zowat alles bezocht wat er te bezoeken viel in Sevilla en in het geval van Kat en Ak's bezoek, zowat alle marginale dingen uitgeprobeerd die er uit te proberen vielen (een kleine greep uit onze vakantieplanning: pedalo'en op de Guadalquivir, gocarten in Parque María Luísa, bowlen op de kaduuke "bowlingbaan" in de bar enkele huizen van mijn kot,...). Kortom, het was een onvergetelijke tijd, waarvoor ik hierbij al mijn bezoek wil danken, want ook ik heb ontzettend genoten van het gidsen en vooral van de hopen gezelligheid:)!
Dus, MERCI, Katlijn, An-Katrien, tante Lieve, Lien, Sofie en Lien om de moeite en het geld te nemen om me hier in mijn nieuwe wereldje te komen opzoeken!

Voor de rest moet ik ook volop uit mijn pijp beginnen komen op de univ! De ene paper indienen op de dag dat je de volgende moet beginnen, boeken lezen, groepswerken maken,..., het is niet al vakantie wat de klok slaat hier in Sevilla! Al klaag ik niet, want het blijft toch nog steeds een 'exotisch' kantje hebben.

Bon, ik ga het hierbij laten, voor het weer grandioos uit de hand loopt... Tijd voor mezelf en de steeds nieuwe wendingen in mijn Spaans bestaan!

Heel veel liefs,

Lies.

*Granada*

Nog enkele sfeerbeelden van mama, papa, Stef en Ans' bezoekje...

In Granada:

Salsadansen met één of ander plaatselijke latinlover (die kleiner was dan mij:)!)...

Valérie, Sara en ik.

Geschifte 'versiering'' in het Alhambra!

Tandjes poetsen

Efkes poseren in het Alhambra...

Dag lieverds allemaal!

Eerst en vooral merci voor de lieve reacties op mijn blog die sommigen onder jullie (of jullie allemaal, want ik weet dus absoluut niet wie dit leest en wie niet:p...Wie weet doen jullie wel allemaal alsof om mij te troosten:p...) al gegeven hebben! Het doet deugd te weten dat ik dit niet allemaal voor niets schrijf (er dus vanuitgaande dat jullie dit voor jullie plezier en uit pure interesse lezen;)) en dat jullie geïnteresseerd blijven in mijn Sevillaanse leventje:).

Sinds vorig weekend heb ik er een nieuw favoriete plaatsje bij op deze aardkloot en meer bepaald in dit prachtig stuk Andalucía en het heet Granada. Vrijdag bracht een 3uur durende, maar o zo mooie busrit ons veilig in Granada (wat nog verwonderlijk is, gezien de vele (zware) ongevallen die we onderweg zijn tegengekomen en gezien de rijstijl van sommige buschauffeurs! Onlangs zat ik in de bus op weg naar school en loste de buschauffeur al rijdend op zijn dooie gemakje en sudoku op!), alwaar Sara (een medestudente van VETO Hogent) ons opwachtte. Na een tripje in de gietende regen (die heel het weekend zou aanhouden), hielden we een kleine ladiesnight op Sara's gezellige kot en aten we enkele (gratis!) tapa's in een bar waar iedereen verkleed was voor Halloween (iets dat hier veel meer gevierd wordt dan in België!). Het werd een megagezellige avond waarin vooral veel gebabbeld en gelachen werd!

Zaterdag hebben we de hele stad verkend en ik moet zeggen, ik was ferm onder de indruk! De bergen, de smalle kasseistraatjes en de mooi aangelegde grotere straten, de vele gezellige pleintjes, de mooie kathedraal, alles maakt Granada tot een supergezellig Andalusisch stadje! De invloeden van de Moren en de Marokkaanse cultuur is er nog veel meer voelbaar dan in Sevilla. We zijn dan ook een mierzoete muntthee gaan drinken in een echte tetería (ik weet het, het is geen woord:p). Sara troonde ons ook mee naar een mirador, een uitkijkpunt van waar je over heel Granada kon kijken, impressionant! Voor de rest hebben we veel rondgedwaald door de stad, prullen gekocht, foto's getrokken (vanwaar getuige de miljarden foto's op mijn space en facebook:s:p) en tapa's gegeten. 's Avonds waren we uitgenodigd op Sarah's (een andere medestudente van Hogent) kot om tapa's en spaghetti te komen eten en dat was heerlijk! Na een paar pogingen om nog uit te gaan, zijn we terug op Sara's kot in ons zalige bedje beland.

Zondag hebben Eline en ik voor (Spaans) dag en dauw het Alhambra bezocht en dat was ook ontzettend impressionant en mooi en fantastisch en gigantisch en prachtig, ... Echt, ik wist niet waar eerst kijken!...Ik wist ook echt niet dat het zooo groot was, ik kon er gemakkelijk nog enkele uren meer rondgelopen hebben! Na dit overweldigende bezoek bracht een minibusje ons terug naar Granadacentrum, waar we met Sara en haar ouders de laatste gratis tapa's binnenspeelden. Om half 5 namen we de bus terug naar Sevilla. Terwijl we door het prachtig landschap reden(we zagen de Sierra Nevada meer nevada dan ooit tevoren en de zon die onderging achter de heuvels, begroeid met duizenden olijfbomen), steeg de temperatuur een 5tal graden, zodat we in Sevilla aangekomen zonder muts op of koude rillingen naar ons kot konden stappen.

Voila, ik ga het hierbij houden, zodat mijn schrijfambitie niet weer buiten proportie treed (en jullie aandacht niet té veel op de proef wordt gesteld). Ik hoop jullie met dit verslagje nog maar eens te overtuigen van de mooi-en tofheid van Andalucía, het slaagt er alleszins in mij nog elke dag te verbazen...

Sara(h)'s: bedankt voor jullie gastvrijheid:)! Ik hoop dat we dit weekend kunnen evenaren als jullie naar Sevilla afzakken:)!

Katlijn en An-Katrien, nog 2x slapen en dan...:)! Ik kijk ernaar uit:)!

Mama, papa, Ans en Stef, ik had geen tijd en plaats meer om het te vermelden, maar ik heb uiteraard ook genoten van jullie bezoekje hier! Jammer dat jullie pech hadden met zoveel dingen, maar al bij al had dat ook zijn charme;).

Sanne en Liesbeth, kom alsjeblieft eens uit jullie kot, laat jullie niet afschrikken door de reisomslachtigheid en breng ons een bezoekje in Sevilla:)!

Alle andere Erasmussers in andere Spaanse steden: pas maar op, want Valérie en ik hebben een 'to visit'lijst gemaakt en dat laat bijna geen enkele Spaanse stad bespaard:p... Wees gewaarschuwd!

Hou jullie haaks allemaal!

Un besito,
Lies.