Pablodeolavide (zo snel mogelijk uit te spreken in 1woord en zoveel mogelijk letters weg te laten en dan doen alsof er niets aan de hand is:))

Nu ik 2 zo'n fantastische reacties gekregen heb over mijn blog en de sociale druk steeds zwaarder op mijn fragiele schoudertjes (not:p) doorweegt, neem ik nog maar eens mijn toetsenbord onder de hand om jullie enkele van mijn fijne belevenissen door te 'bloggen'!
Gisteren was het 'el día de la verdad', want we werden verwacht op dé Erasmusintroductiedag van het jaar. Even een woordje uitleg over hoe zo'n dag in z'n werk gaat:

Je neemt voor dag en dauw (in mijn beleving:p) de bus naar Universidad Pablo de Olavide, vergezeld van een karrevracht andere Erasmussers. Na een half uurtje kom je aan in een verlaten en verdord landschap, waar je in de verte (beetje overdreven:p) een gebouwencomplex ziet opdoemen. Je zet er de pas in, want je hebt uiteindelijk nog maar een kwartiertje voor de hele show begint en je wil geen mal figuur slaan (lang geleden dat ik die uitdrukking heb gebruikt:p! Heb ik ze eigenlijk wel ooit al eens gebruikt:p?) door te laat te arriveren. Je komt toe in de lange 'zuilen'gang van de universiteit en gaat nog even op een bankje zitten wachten, met zicht op de TENT (echt waar, letterlijk een tent) waar alles zal doorgaan. Na een kwartiertje waag je je toch een stapje dichter, want uiteindelijk is het uur wel genaderd waarop alles zou beginnen. Bij de ingang van de tent aangekomen zie je dat enkele organisatoren nog stoelen aan het uitladen zijn en enkele anderen die binnen op rijtjes ordenen. Geen vuiltje aan de lucht, want uiteindelijk zijn ze nog maar een half uurtje over tijd (en wat is uiteindelijk een half uurtje in een mensenleven). Een beetje later mag je dan toch binnen in de mooie witte tent, versierd met doeken en met vooraan een podium voor de speeches. Je word naar een tafeltje geleid alwaar je een heel mapje krijgt (op naam!) met een pak informatiebundels. Je neemt plaats op een strategische plek waar je veel kan zien, goed kan luisteren maar ook confortabel zit, want gezien de hele organisatie van de 'tentopzetting' veronderstel je toch een voormiddag in de tent door te moeten brengen. Maar wat blijkt na een kwartiertje, dat je na 3 korte speeches terug de tent úit wordt geleid! Je krijgt een rondleiding van een halve dag door de universiteit en komt steeds gekkere dingen tegen. Hier volgt een kleine opsomming, in stijgende lijn van verbazing: een heel moderne bibliotheek, gratis internetzones over de hele univ, een fitnesszaal, enkele winkeltjes, een bankautomaat en last but not least...microgolfovens in de gang!! Na deze vermoeiende maar interessante rondleiding neem je plaats op het mooie terras van de bijhorende cafetería en bestel je een heerlijke portie warme tapa's...in your dreams:p...Je krijgt een bordje half koude, vreselijk vieze gehaktballetjes met enkele miezerige frietjes en wat brood...Je slikt de hele handel braafjes naar binnen (met de leuze 'honger is de beste saus' in het achterhoofd) en drinkt een heerlijke tinto de verano (alcohol op school!) om de vieze smaak weg te spoelen.
Om 14u keer je moe maar voldaan terug naar de stad en vraag je je af of en hoe de dagen hier in Sevilla mogelijk nog interessanter en leuker kunnen worden.

¡'ta luego!
Besito, Lies.