Fiesta de Jenny!
Fiesta de Jenny!
De jarige Jacob.
Felipe drinkin' lager:p...
Wagen uit de echte Reyes Magosstoet op 5 januari.
Reyes Magos 
Itálica
Itálica
ItálicaDag lieve bloggers (in de zin van lezers dus... Al zijn sommigen onder jullie ondertussen zelf ook aan het bloggen geslagen, zoals Ellen in Ecuador;)),
Aangezien er weeral heel wat gebeurd is en ik jullie een huge blogverslag wil besparen (ook al slaag ik daar nooit in) en ik stiekem ook geen zin heb om te leren, vlieg ik er nog maar eens in!
Dit nieuwe jaar en mijn laatste volledige maand hier in Sevilla heb ik nog maar eens al toeristend ingezet. Samen met Valérie (mijn ondertussen heel trouwe reis-/Erasmuspartner in crime, die vandaag jarig is btw, bij deze Valérie, zelfs op míjn blog zal je niet onder de verjaardagswensen uitkunnen: feliz cumpleaños chiquita!) trok ik de dag na nieuwjaar naar Itálica, een Romeinse site op 9km van Sevilla verwijderd. Dat was weer vree de moeite! Mooie authentieke mozaïeken, een goed bewaard amfitheater en dit alles bovendien nog eens in een prachtig landschap! Het was dus (ondanks het zeer wisselvallige weer) nog maar eens genieten geblazen.
Op 5 januari (en niet 6 januari, zoals we zelf eerst dachten) trok dan eindelijk de langverwachte Reyes Magosstoet door de stad! Een uurtje op voorhand kozen we een strategische plaats uit op de Plaza Nueva, lieten ons dan een uur lang verdringen, omverstampen, verpletteren door de menigte en konden uiteindelijk genieten van een heel leuke 'carnavalsoptocht'! Het was toch wel net iets hoogstaander dan wat wij verstaan onder die stoet en was voor alle leeftijden: zowel peuters als hoogbejaarden vochten om de laatste snoep in hun overvolle zakken te kunnen steken. De toeschouwers klommen tot op de vensterbanken, hielden een grote paraplu ondersteboven om de meeste snoepen te kunnen opvangen, zongen luidkeels mee, gooiden snoepen terug, riepen verwijten als ze geen snoepen kregen,... Kortom alweer groot jolijt alom en een Spaanse traditie minder om te ontdekken! Blij dat eens van heel dichtbij meegemaakt te hebben! 6 januari trokken er dan per wijk nog een paar afzonderlijke stoetjes door de stad en die trokken al heel wat meer op onze carnaval's optochten: karren, voortgetrokken door tractoren en marginaal verkleden:p...
Ondertussen heb ik ook afscheid moeten nemen van mijn teergeliefde Schotse kotgenoten en het moet gezegd: het was met veeeel pijn in het hart:(... Na een woelige week hielden we gisterenavond een feestje bij 'de Brazilianen' om Jenny's verjaardag en afscheid te vieren (Duncan keerde na Kerst en Nieuw niet meer terug naar hier) en het werd weer een avond om nooit te vergeten! Ik zal de hele kotsfeer zo hard missen: Jenny en Duncan, onze gezellige avonden hier in 't livingske, de uitjes met de Brazilianen, onze onmogelijke ideeën, slappelachbuien, vino dulce of cerveza drinken in Bar Jota (de bar onder ons appartement), gaan "bowlen" in La Bolería, de Britse humor eens niet op een dvd moeten zoeken... Ach ja, Schotland is het einde van de wereld niet en tegenwoordig bestaan er meer lowcostmaatschappijen dan normale, dus dat komt allemaal wel in orde. Het was vooral ook pijnlijk omdat het besef dat ik hier wel echt bijna weg ben nu wel heel reëel werd plots...
Oja (je zou het hier zowaar vergeten of als bijzaak beschouwen:p), morgen heb ik mijn eerste examen (vertalen Frans-Spaans)... Ben al eens benieuwd wat dat gaat geven...
Veel succes allemaal met de examens!!
Heel veel liefs,
Lies.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten