Oudejaarsgekte 1
Oudejaarsgekte 2
Oudejaarsgekte 3
Pakjes openen op kerstdag.
Oudejaarsgekte 4
Valérie en ik met de kerstpakjesuitzet.
Ik-Dunia-Valérie
De Mexicaanse kerstavondbende!
Proeven van het kerstdessert.Dag sloebers allemaal,
Hoe kunnen we dit nieuwe jaar beter, vrolijker, heuglijker en interessanter inzetten dan met een vers blogbericht van Liesertwege? Niet, ik dacht het ook! (Zoals jullie zien is bescheidenheid alvast niet één van mijn goede voornemens geworden...)
Ik moet wel eerlijk bekennen dat er nog niet zo zot veel gebeurd is sinds de laatste dag dat ik hier een pennenstreek (of beter toetsentokkel) neerliet... Het is ook zo dat mijn geheugen me een beetje in de steek laat voor de moment, maar ik zal graven en wroeten tot ik iets gevonden heb om jullie met lastig te vallen, goe weten!
En daarbij, 'niet zo zot veel' is misschien toch een understatement... Uiteindelijk zijn de langverwachte feestenen de langgevreesde blok toch het vermelden waard me dunkt. Ik zal jullie dan ook niet langer in spanning houden en deze een beetje toelichten!
Velen onder jullie vragen zich waarschijnlijk af waar het nu toch in godsnaam (of in iemand anders' naam, voor de heidenen onder ons:p) goed om was hier in Sevilla te blijven voor de feestperiode... Wel, dat lijkt me heel logisch: om hier de feesten van mijn leven mee te maken!
Na nog wat lastminute-kerstgeshop, trok ik in de vooravond van 24 december naar Valérie's kot met pak en zak. We waren die avond uitgenodigd op het kot van een Mexicaanse klasgenote, Dunia, om daar een fijn kerstfeest te vieren met haar kotgenote en een voor-de-gelegenheid-ingeweken-vriendin uit Valencia samen met diens ouders (allen Mexicanen). Aangezien wij (= Valérie en ik) verondersteld werden een lekker dessert op tafel te toveren, gingen we aan de slag met chocolade, boter, eieren, room en cornflakes (laat jullie fantasie werken voor het resultaat van dit allegaartje aan lekkernijen, het mooiste resultaat dat je verbeelding verkrijgt was uiteraard onze werkelijkheid). Enkele noeste uren arbeid later stonden we volledig opgemaakt in het appartement van onze gastvrouw een glaasje tinto achterover te heisen. De eerste hapjes werden op tafel uitgestald en na deze heerlijke aperitief, werd de hele salontafel gevuld met een mengelmoes aan heerlijkheden, gaande van aardappelslaatjes met camembertsaus over spaghetti bolognese tot 'poulet' à l'orange! We lieten het ons allemaal welgevallen en toen we de oververzadiging bereikt hadden (zoals dat hoort op een kerstfeest de naam waardig!), was het pakjesronde. Er werd de rondte in gezwierd met cadeautjes in alle kleuren en vormen, gelachen, gedronken, foto's getrokken,...dat het een lieve lust was! Kortom, we amuseerden ons kostelijk! Na deze braspartij en tientallen uitnodigingen voor een bezoekje naar Mexico later werden we nog door de kotgenote Anai meegesleurd naar een ander kotfeestje, maar aangezien onze tere Belgenhoofdjes dat weer niet aan konden, trokken we moe maar heel voldaan Valériewaarts om er te slapen tot een kot in de middag. Rond 13u kon won onze kinderlijke nieuwsgierigheid van onze slaap en trokken we de living in om gretig onze pakjes van onder de kerstboom te graaien. Het was een leute en plezier van jewelste en ik mag me nu de trotse eigenaar noemen van een geheel nieuwe zonnenbril, een Catalaanstalige dvd van Vicky Cristina Barcelona, een heerlijke parfum van Chatier (een uiterst exclusief merk!) en nog veeeel meer leuks! Ook Valérie werd helemaal wild van haar pakjesronde, zodat we alweer intens tevreden achtereenvolgens naar Flashdance en Vicky Cristina konden kijken. Af en toe werd er eens gepauzeerd om wat voedsel achterover te slaan of de nodige commentaar te geven. Kortom, dankzij de Mexicaanse en Belgisch-Mauritiaanse gastvrijheid werd het één van de zaligste kerstfeesten ooit!
Ook Oudejaar en Nieuwjaar werd een (toch wel een beetje onverwacht) succes! Overdag trokken Valérie en ik naar Aire de Sevilla-Baños árabes, ook wel de zaligheid zelve genoemd. We werden er verwelkomd door een Spaanse medewerkster (één van de honderden medewerksters die ons met raad en daad ten dienste stonden) en naar de vrouwenkleedkamer geleid. Van daaruit ging het dan 2 verdiepjes naar beneden (trappen in een verduisterde trappenhal, langs beide kanten verlicht met theelichtjes) tot in de sala de relajación, alwaar we een kleine inleiding kregen door een andere medewerkster en al een koud theetje dronken. Na van onze eerste bewondering bekomen te zijn, vielen we alweer in de andere verbazing toen we achtereenvolgens het brubbelbad aandeden, de sauna en de 3 baden met verschillende temperatuur, dit alles in een sfeer van donkere eucalyptusgeurende dampen, kaarsjes, water, warmte en vooral relaxtheid! Als klap op de vuurpijl, kers op de taart kregen we ook nog een vijftienminutendurende massage die de droom compleet maakte! 2u later stonden we dan ook helemaal tintelend proper en rein in de berregende straatjes van Santa Cruz en trokken we een cavabar in om te bekomen en al wat in the mood te komen voor het nakende oudejaarsfeest. Een beetje licht in het hoofd kochten we daarna de halve Mássupermarkt leeg om op Eline's kot -na wat gestuntel maar uiteraard met een meesterlijke afloop- een heerlijke gigantische tortilla te maken, die we meenamen naar het kot van een stelletje Belgische meiden (studenten op de Blandijn in Gent) die we hier viavia hebben leren kennen. Daar was het weer gezelligheid troef en lieten we ons de heerlijke hapjes heel goed smaken. Het bonte gezelschap vermeerderde zich daar met het kwartier, waardoor we tegen kwart voor 12 een hondje, een Ecuadoriaans-Sevillaanse dame, een bende Turken en twee Duitse deernes rijker naar de Plaza Nueva liepen. U leest het goed, 'liepen', want door ons organisatorisch talent, waren we nog in staat om bijna het aftellen en de druivenceremonie (12 seconden voor 12 elke second een druif binnenspelen, doe de Spanjaarden dat maar eens na! Ik kan het alvast niet...) te missen. Het was een gezellige drukte van jewelste op het plein en om 12u werden er joelend Buen año nuevo/Gelukkig Nieuwjaar uitgewisseld, kussen gegeven, cavaflesen uitgetoeterd, foto's getrokken, gebeld naar het thuisfront, kortom chaos en feestgedruis troef. Één ding moet wel gezegd: aan het Belgisch vuurwerk kunnen de Spanjaarden nog wel een puntje zuigen! Voor de rest niets dan goeds over de Spaanse feestmentaliteit uiteraard! Daarna trokken we met de hele bende naar een kot van mensen die mij geheel onbekend waren en werden we daar uiteraard ook weer buitengegooid, aten we een ijsje, dansten we salsa in het midden van een plein, gleden we van de glijbaan, 'dolden' we in de regen dat het een lieve lust was, dit alles niet altijd bij volle bewustzijn... Uiteindelijk belandden we dan toch nog in een discotheek/bar op Alameda, Jackson's genaamd, alwaar we het gat van ons lijf dansten tot in de vroege uurtjes. Na dit woelige feest trokken we moe maar nog voldaner dan anders de regenachtige nacht in, hopeloos op zoek naar een taxi, bijna kruipend van de pijn op de voeten, maar eeuwig slappelachend naar mijn kot, waar we na een heerlijk warme douche en allegaartje aan bij elkaar gezocht eten een nieuwjaarsdag tegemoet gingen die net hetzelfde zou verlopen als onze kerstdag: eten, drinken, slapen en vooral veel films kijken en gewoon genieten van de rust en sfeer!
En nu worden we verondersteld te blokken (iets waar jullie ondertussen al wel eventjes langer en net ietsje intenser dan ons met bezig zijn wrs), maar dat valt me hier geweldig moeilijk... Ik heb soms het gevoel alles wel aan te kunne, tijd zat te hebben en een Erasmusimago te hebben dat me 'dekt', maar vergezeld van mijn niet-kunnen-opstaan, het uitstellen-tot-nooit en het alles-doen-om-toch-maar-niet-te-moeten-leren-houding, zou dit wel eens desastreus kunnen aflopen... Ach ja, we zien wel, uiteindelijk komt alles altijd wel op zijn pootjes terecht, dus waarom dit ook niet?...
Ik wens jullie dan ook, lieve kindertjes, ontzettend veel succes met den blok (wiens laatste dagen al ver geteld zijn) en de examens!! Jullie kunnen het allemaal, dat weet ik wel heel zeker, dus geloven jullie nu ook maar mooi in jezelf en dan komt alles dik in de sjakosj, net als hier!
Nog 3 dikke Nieuwjaarskussen, veel liefs en een groot hart onder de riem,
Lies.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten